Hallo! Ja ik ben er nog, ergens op deze aardbol. Soms weet ik ook niet precies waar ik ben, is ook niet nodig vaak. Alles gaat nog steeds goed! Ik ben op het moment in Laos. In de vorige blog was ik in Nahkon Ratchasima, een redelijk grote stad in het noord oosten van Thailand. De hele trip naar Laos ben ik haast geen één toerist tegen gekomen, lekker rustig. Na een paar nachten (weet niet precies meer hoeveel :p) in Nahkon Ratchasima heb ik de local bus genomen naar Khon Kaen. Khon Kaen is een prima stad om te zien hoe de mensen er dagelijks leven want voor de rest is er vrij weinig te doen, ook al is het een grote stad. Wel was er een GIGA shoppingmall! Maar eerst was het tijd voor een museum, favoriete bezigheid nummer 1. Onderweg naar het museum wilde ik ontbijten in een koffie tentje, waar blijkbaar geen ontbijt was. De bediende was zo aardig om me naar een ander tentje te brengen met de scooter, tegenover het museum, ideaal! Het museum was mooi maar niet boeiend. De tentoonstelling ging over hoe de stad en de provincie waren ontstaan, klinkt het boeiend? JA!  Na het museum liep ik terug naar het koffie tentje om te vragen waar de grote shoppingmall was (totaal niet met de hoop dat ze me opnieuw even kon brengen, zo ben ik niet :p) en opnieuw wilde ze me erheen brengen voor niks, top!  Laat ik het kort houden betreft de shoppingmall. Het had drie verdiepingen.       Op de begane grond kon je kopen; auto's, kleding, beauty products. Op de eerste verdieping; geldautomaten, meer kleding, sportartikelen Op de tweede verdieping; iets van 15 restaurants. van luxe sushi tot pizza en pancakes met ijs. Op de derde verdieping; een bioscoop, bowlingbaan, kappers, muziekschool, dansschool, plastische chirurgie klinieken en een enorme vechtsporthal. Was leuk voor een halve dag. Na deze stad door naar Udon Thani, mijn laatste stop voordat ik naar Laos zou gaan. De stad was opnieuw niet bijzonder. In de bus opweg naar Udon Thani schreef ik op een papiertje het adres van een guesthouse. Een jongen naast me zag dat en gebaarde dat hij daar ook heen moest. Dus ik liep met hem mee en even later kwam z'n vriendin op de scooter hem ophalen. Ik was al bezig met gedag zeggen maar blijkbaar was het geen probleem om met z'n drieën op de scooter te gaan, ging ook prima. Helaas was het een ander adres dan hij dacht, dus ook een ander hotel. Het belangrijkste was voor mij dat het ritje me niks kostte haha, heel fijn.  And again, er was niks te doen hier. Het was ook nog eens weekend dus dat betekende dat er ook nog is weinig leven op de straat was. Opnieuw lekker rustig :).  Na twee (of drie) nachten was het dan tijd om naar Laos te gaan :D. De grensovergang ging weer soepeltjes gelukkig. Het duurde niet lang voordat ik in Vientiane was, de hoofdstad van Laos. De taxi bracht me naar een hostel die wordt aanbevolen in m'n bijbel (de Lonely Planet), was een prima dorm. Eén van mn roommates was Wallie waar ik nu al drie weken mee reis. In Vientiane heb ik ook weer Viet ontmoet die ik eerder al een paar keer had ontmoet en mee om was gegaan. Vientiane is een leuke stad met mooie café's, bakkerijen, restaurantjes en het ligt gelegen aan de Mekong Rivier. Met z'n drieën zijn we gaan fietsen, feesten, feesten :p en de stad wezen verkennen. Op een avond gingen we wat drinken ergens met z'n allen en na sluitingstijd wilde we naar een club. Dus met 10 mensen in een tuk tuk (die bij het wegrijden half achterover viel :O) naar de club. Na 1,5 uur werd het druk in de club en veranderde het in een soort night club met dure grote auto's voor de deur, de lichten op de gevel gingen uit en in de club waren genoeg dames te zien. Voor het licht werd gingen we maar naar het hostel terug.  Ik heb in Vientiane ook een revalidatie centrum bezocht waar gehandicapte mensen revalideren van UXO's (UneXploded Objects). Mensen zoeken naar oude clusterbommen uit de oorlog om te verkopen aan metaalhandelaren. En het gebeurd dat er soms één afgaat in de handen van de ongelukkige vinder. In het centrum ontmoette ik Peterkim, een jongen zonder handen en blind door een UXO. Ik heb hem geholpen met skypen en chatten met z'n 'vriendin' in Australië. Ook heb ik mogen kijken hoe hij en de Duitse lerares engelse les geven aan de andere kinderen die op het terrein wonen. Hij vroeg me om de volgende dag weer te helpen met het schrijven van een email. Dit keer nam ik Wallie en Viet mee. Was indrukwekkend en bijzonder om te zien allemaal!  De volgende dag was het alweer tijd om naar Vang Vieng te gaan!  Over Vang Vieng is niet heel veel te melden behalve dat we er veel langer dan gepland zijn gebleven, tuben was superleuk!! de vodka-buckets, shotjes en bier waren lichtelijk geestverrijkkend :p, de mensen/sfeer waren relaxed en een dag kayakken en een dag de lagoon waren erg mooi! (zie de foto's voor betekenis 'tuben').  Na Vang Vieng gingen we weer met z'n drieëen opweg naar Luang Prabang wat de 7 uur durende verschrikkelijke hete, hobbelig, met teveel haarspeldbochten rit waard was. Het stadje was 180 graden anders dan Vang Vieng. Omdat het op de World's Heritage List staat sluit alles vroeg in de avond en is er niet veel meer te doen dan muziek luisteren en films kijken op de kamer. We hadden gelukkig een 3 persoonskamer, beter dan alleen dus! Het enige uitstapje dat we hebben gedaan was een dag naar de watervallen wat echt bizar mooi was. De rest van de dagen hebben we gevuld met lekker lang ontbijten/lunchen, beetje lopen, dineren en de nightmarket bekijken. Kijken, kijken nie kope! Na 5 nachten tot rust te zijn gekomen was het tijd om door te gaan. Helaas moest Viet zijn vlucht halen in Hanoi(Vietnam), hij ging terug naar Duitsland.  Wallie en ik gingen per boot 6 uur stroomopwaarts naar het noordelijker gelegen Nong Khiaw. Is een klein klein dorpje, midden in de bergen. We hadden een prima bungalow aan de rivier. Het wakker worden elke morgen was zeker geen straf! We zijn één dag per boot naar een dorpje niet heel verweg van Nong Khiaw gegaan om te kijken of we daar wilde slapen. Het was er heel relaxed (er was ook niks om je niet relaxed te kunnen maken), maar we hebben besloten toch maar te blijven waar we al zaten. De dag erna zijn we nog een grot en een waterval gaan bekijken wat verder lopen was dan gedacht, damn! Was wel weer prachtig (het is allemaal prachtig maar toch moet ik het elke keer weer even zeggen haha).  Na drie nachten zijn we weer verder naar het noorden getrokken. We dachten onze overstap te kunnen halen ergens onderweg. Natuurlijk hadden we weer autopech, het voordeel was wel dat het gebeurde bij een klein dorpje in de bergen. Was weer bijzonder om te zien hoe weinig de mensen daar hebben. Gelukkig was het busje gemaakt en konden we door. Helaas hadden we wel onze aansluiting gemist. Na een nacht in Oudomxai te hebben geslapen konden we dan wel de bus pakken naar Luang Nam Tha, waar we nu zijn. We hadden gehoord van andere reizigers die hier al waren geweest dat je hier in het national parc goede trekkings kan doen. Iedere reiziger is een lonely planet op zichzelf, heel handig. Wallie, ik en nog een ander Nederlands jong stel hebben een tweedaagse trekking gedaan door de jungle. En dus ook een nacht geslapen midden in de jungle in een hutje. Er was niks behalve hout, vuur, water matrasjes en eten en dat was meer dan genoeg daar. Natuurlijk was er een gids mee en nog een mannetje uit een lokaal dorpje (60 jaar!) die al ons eten mee moest sjouwen. Ow en ik droeg 6 flessen water mee, deed ik ook nog wat :p. De gids Hak maakte echt een lekker diner die avond en in elk gerecht gingen we 4 tenen knoflook, heerlijk!  Na twee dagen uren te hebben gelopen, up and down, waren we toch wel weer blij om terug te gaan naar ons guesthouse. Super ervaring weer.  Vandaag is Wallie, met wie ik een maand heb gereisd, richting Vietnam gegaan,  echt jammer! Best wel weer wennen om alleen te zijn, ben geen held in afscheid nemen op reis. Nu weer vrolijk alleen verder :). Hierna is het tijd om weer naar Thailand te gaan, dit keer van noord naar zuid. En dan nog twee maanden te gaan, time flieees!  De groeten! :) Voor foto's zie: https://picasaweb.google.com/114336475690402970759?authkey=Gv1sRgCO65hObsnIPekgE